دسته بندی محصولات
سبد خرید شما

کتاب همرزمان حسین

کتاب همرزمان حسین | بلوط سفید
کتاب همرزمان حسین
175,000 تومان

کتاب همرزمان حسین

کتاب همرزمان حسین

ده گفتار از آیت الله‌ خامنه‌ای در تحلیل مبارزات سیاسی امامان معصوم(علیهم‌السّلام)

عالمان و اندیشمندان مسلمان و غیر مسلمان، تحقیقات گسترده‌ای را به منظور تحلیل دوران 250 ساله‌ی امامت ائمه‌ معصوم (علیهم‌السلام) به انجام رسانیده‌اند. برخی بکلی راهی غلط را پیموده‌اند و این بزرگواران را به مرتبه‌ی عالمان و عابدان زمان خود تقلیل داده‌اند و هرگونه تاثیر اجتماعی و سیاسی را از ایشان سلب کرده‌اند.
در مقابل این گروه، اکثر اندیشمندان شیعه بر این باورند که امامان معصوم خلیفه‌ حقیقی و جانشین پیامبر اکرم در همه‌ی شئون و مقامات ایشان -به جز نبوت و دریافت وحی- هستند. شئونی همچون: تشکیل حکومت اسلامی، قضاوت، تبیین قرآن، تعلیم احکام، دفاع از عقاید اسلامی و ...
آیت الله خامنه ای نیز از باورمندان این عقیده هستند. ایشان از سالهای بسیار دور، مطالعات و تحقیقات گسترده‌ای را در این زمینه، در کتب تاریخی و روایی انجام داده‌اند. ایشان با ابداع واژه‌ انسان 250 ساله در ابتدای دهه‌ پنجاه شمسی و تبیین آن، گونه‌ای جدید از روش تحلیل سیره‌ی سیاسی- اجتماعی معصومان (علیهم‌السّلام) را به مخاطبان خود آموختند. ایشان این نگاه به سیره‌ ائمه را با تحقیقات گسترده در متون حدیثی و کتب تاریخی و با استدلالهای بسیار محکم به دست آورده‌اند و به هیچ‌وجه از روی تاثیرپذیری و انفعال از شرایط محیطی و گفتمانی آن دوران به آن نرسیده‌اند. تفاوت ایشان با دیگر پژوهشگران در این موضوع، در آن بود که ایشان با نگاه دوباره به متون و دقت در محتواهای آن، به احیای میراث مبارزاتی امامان معصوم پرداخته‌اند. سوال اساسی که میتوانست به این استنباط کمک کند این بود که «اگر ائمه‌ اطهار  اهل مجاهدت و مبارزه‌ سیاسی حاد با حاکمان جور و علما و شعرای درباری نبوده‌اند، چه دلیلی داشت که با ایشان چنان برخوردهای خشنی شود و در آخر نیز با شهادت از دنیا رخت بربندند؟»
طرح انسان 250 ساله دوران جانشینان بحقّ پیامبر اکرم (صلّی‌الله‌علیه‌وآله) را به انسانی تشبیه میکند که در تمام دوران خود، لحظه‌ای از انجام وظایف و تکالیف خود از پا نشسته است و همواره با مجاهدت به پیش رفته است. بر این اساس در هر برهه و زمانی به اقتضای شرایط و امکانات و موانع، تصمیمی را اتخاذ کرده و هیچگاه لباس رزم با دشمنان اسلام را که با زور بر مسند جانشینی رسول اکرم  تکیه زده بودند، از تن بیرون نکرده است. امیرالمؤمنین به وجهی، امام حسن به گونه‌ای دیگر و امام حسین با شهادت خود این تکلیف را به انجام رسانیده‌اند. طرح انسان 250 ساله با استناد به ادله‌ متقن روایی و تاریخی، باور برخی از نظریه پردازان را به چالش میکشد که میپندارند بعد از واقعه‌ عاشورا، عنصر مبارزه از میان فرزندان رسول خدا رخت بربسته است. در این طرح، از امام سجاد تا امام حسن عسکری همه همرزمان امام حسین دانسته می‌شوند و به وضوح معلوم می‌شود که امامان معصوم با چه مرارتها و سختیها و با چه مجاهدتی بار امامت را به دوش کشیده‌اند در مواقع مناسب چه ضرباتی را بر دشمن وارد کرده‌اند و در لحظات خطر، چگونه به حملات دشمن، پاسخ مناسب را داده‌اند.
گاهی صلح کرده است، گاهی جنگ مسلحانه کرده است، گاهی به میدان شهادت رفته است و گاهی به صورت پنهانی و تشکیلاتی به فعالیت خود ادامه داده است. اما آنچه در همه‌ی این دورانها مشترک بوده است این است که این انسان 250 ساله هیچ‌گاه از جهاد و مبارزه‌ی حاد با دستگاه حاکم دست بر نداشته است. بر این اساس تمام فعالیتهای ارشادی، تعلیمی، مبارزاتی و تشکیلاتی ائمه در راستای مبارزه و جهادی بود که پیشبرد اهداف ایشان را تامین میکرد. ایشان به عنوان یک عالم روشنفکر به معنای صحیح کلمه بشدت به دنبال نشر این تفکر در بین مخاطبان طلبه و غیر طلبه‌ خود بودند چه در مشهد و چه در تهران و چه دیگر شهرهایی که برای تبلیغ دینی به آنجا میرفتند. این پیگیری میتوانست به سه دلیل باشد:
اولا: ایشان به عنوان یک عالم دینی فرهیخته و یک روحانی مبرز و یک خطیب سخنور و توانا خود را مکلف به نشر تفکر ناب اسلامی میدانستند.
ثانیا: با شیوع تفکر اشتراکی و کمونیستی و حمله به دین و ترویج تهمت افیون بودن دین برای توده‌ها، بسیاری از جوانان با بدبین شدن به امامان خود، آن بزرگواران را فاقد الگوی مبارزاتی می‌پنداشتند و به همین دلیل بود که جذب گروه‌های مبارز چپ و یا التقاطی می‌شدند و معرفی سبک و سیره‌ مبارزاتی اهل بیت میتوانست نقش بسزایی در جلوگیری از انحراف نسل جوان آن دوران داشته باشد.
ثالثا: با تبعید حضرت امام خمینی در سال 1343 و افزایش اختناق و فشار دستگاه طاغوت، دو روش مبارزاتی از سوی روحانیت مبارز و شاگردان حضرت امام، در دستور کار قرار گرفت: یکی مبارزه‌ پنهانی تشکیلاتی برای سرنگونی رژیم منحوس پهلوی و دیگری مبارزات تبیینی آشکار در قالب بیان معارف ناب اسلامی همچون ضرورت اجتناب از اطاعت طاغوت، اهمیت تشکیل حکومت اسلامی و مطالبی از این دست. آیت الله خامنه ای نیز از هر فرصتی در مسجد و حوزه و منبر برای انتقال این معارف استفاده میکرد.
این کتاب مشتمل بر 10 سخنرانی معظم له در ماه محرم سال 51 است. ایشان بین سالهای 46 تا 55 به طور متناوب در مناسبتهای مذهبی به تهران مسافرت میکردند و در جلسات مختلف به ایراد سخن میپرداخته‌اند. در محرم سال 51 به تهران عزیمت میکنند و در هیئت انصار الحسین و برخی از جلسات دیگر به سخنرانی می‌پردازند. هیئت انصار الحسیناز هیئتهای پرشور و انقلابی تهران بود و بسیاری از مبارزان انقلابی در جلسات این هیئت شرکت میکردند و سخنرانان این جلسه نیز از میان روحانیان انقلابی انتخاب میشدند. معظم له از ابتدای تاسیس این هیئت بارها در آن سخنرانی کرده بودند. نفس سخنرانی در این جلسه، یک اقدام انقلابی از سوی ایشان تلقی می‌شد.

 

صفحاتی از کتاب
چرا امام باقر(علیه‌السّلام) را میگویند «باقرالعلوم»
در روایات می‌آید که به امام باقر باقرالعلوم گفته شد، لانّه یبقر العلم؛ دانش را میشکافد... [اینکه] امام باقر «باقرالعلم» است، یعنی حقایق و مفاهیم اسلامی را که در قشری از دروغ و فریب و ریا و تحریف پیچیده شده بود میشکافد و آن لُبّ و مغز را می‌اندازد در کام مشتاقان حقیقت. 

 

مشخصات کتاب
شابک9786227491326
نویسنده

سید علی حسینی خامنه ای

زبانفارسی
ناشرانقلاب اسلامی
جلدشومیز
قطعرقعی
تعداد صفحه398
سال انتشار1396

نوشتن نظر

توجه: HTML ترجمه نمی شود!
بد خوب